Premio Nacional de Sociología y Ciencia Política 2014

Descrición autobiográfica de D. Víctor Pérez-Díaz
por Elisa Chuliá

Víctor Pérez-Díaz

Se a lucidez intelectual, a prudencia no xuízo e a temperanza de ánimo son calidades inestimables para un académico en calquera época, o seu valor crece en tempos de inquietude social e incerteza política, dos que non escasea precisamente a historia contemporánea española nin tampouco a actualidade. Víctor Pérez-Díaz deu mostra desas calidades nun longo centenar de textos publicados, así como en incontables intervencións públicas, sobre practicamente todas as dimensións da sociedade. A consistencia e continuidade da súa traxectoria académica, e a extensa difusión da súa obra en España e no estranxeiro, valéronlle distincións diversas en Europa e nos Estados Unidos. O Premio Nacional de Socioloxía e Ciencia Política 2014 súmase ao amplo recoñecemento a unha carreira docente e investigadora, tan produtiva como sólida, que abrangue máis de medio século.

Os que seguimos de preto a intensa actividade intelectual de Víctor Pérez-Díaz coincidimos en destacar a influencia dos seus escritos, as súas clases e a súa conversación no noso xeito de practicar a socioloxía e entender a sociedade. Unha socioloxía comprometida coa comprensión dos problemas en toda a súa complexidade, que, en lugar de fragmentalos artificialmente, os sitúa en amplos marcos temporais e espaciais que favorecen as comparacións. E unha sociedade de cidadáns que pensan e actúan conforme as súas preferencias e intereses, pero tamén os seus valores culturais, e que historicamente lograron avanzar a través de procesos de aprendizaxe colectiva totalmente alleos aos grandes proxectos de enxeñaría política e social.

Tomando como referencia analítica e normativa a sociedade civil en sentido amplo, tal como a concibiron os ilustrados escoceses do século XVIII, a socioloxía de Víctor Pérez-Díaz analiza a realidade social tratando de entender as experiencias dos que a configuran, e o sentido do que dotan as súas accións. E faino así non só por convicción científica, senón tamén cívica: á sociedade hai que escoitala e facilitarlle o acceso a unha información plural e veraz, capacitándoa para deliberar e adoptar decisións razoables, non tutelala nin sometela aos proxectos racionalistas máis ou menos benintencionados das “élites de turno“, como el as denomina a miúdo. Só unhas elites tan conscientes dos seus propios límites como da fraxilidade e a continxencia da democracia, que se sentan parte da sociedade civil e non portadoras dun proxecto moral por enriba dela, merecen o respecto e o apoio dos cidadáns.

A través da difusión das súas ideas e argumentos, da súa xenuína disposición a conversar e a debater, Víctor Pérez-Díaz conseguiu crear e consolidar ao longo das últimas décadas unha comunidade intelectual aberta, formada polos seus estudantes, os seus compañeiros e amigos, que comparten o interese en analizar e debater os asuntos públicos con liberdade, honestidade e confianza, orientándose cara á busca dunha verdade máis provisional que concluínte, sempre irredutible a lemas e consignas. Nun país como o noso, este é un logro pouco habitual. Por iso, Víctor Pérez-Díaz merece un agradecemento específico, que se engade ao que suscita todo o esforzo e o empeño biográfico que puxo en desenvolver o seu pensamento, en construír os seus argumentos, e en ensinar e difundir os resultados das súas investigacións. Grazas Víctor.

arrow_back